ناکامی شنا فنی است نه سخت‌افزاری/ فدراسیون شنا سنتی عمل می‌کند

مربی پیشین تیم شنای جوانان ایران گفت: ناکامی شناگران ایران در رقابت‌های انتخابی المپیک هیچ ارتباطی به مسائل سخت افزاری ندارد. اعتقاد دارم فدراسیون سنتی و گلخانه‌ای عمل می‌کند\r\nبه گزارش خبرنگار مهر، در رقابت‎های کسب سهمیه المپیک ۲۰۱۶ برزیل که در شهر بوداپست مجارستان برگزار شد، جمال چاوشی فر، آریا نسیمی شاد، مهدی انصاری، آرشام میرزایی و احمدرضا جلالی به آب زدند اما در نهایت یک سهمیه اعطایی از سوی فدراسیون جهانی شنا در اختیار ایران قرار گرفت.\r\n\r\nحامد رضاخانی، سرمربی پیشین تیم ملی جوانان، در گفتگو با خبرنگار مهر در خصوص عملکرد شناگران در این رقابتها گفت: من منکر وجود مشکلات سخت افزاری برای شنای کشور نیستم اما ما بیشتر در حوزه فنی عقب هستیم. در اینکه هیات ها استخر ندارند، فدراسیون نمی تواند کار زیر بنایی انجام دهد و بودجه فدراسیون اندک است تردیدی نیست اما همه اینها باید اثرات بلندمدت داشته باشد و نه کوتاه مدت. اگر صحبت بر این است که تیم ملی جای تمرین کردن نداشته پس استخر آزادی و ۹ دی در اختیار کیست؟ ضمن اینکه مصاحبه های مربیان و مسئولان تیم ملی این را نمی گوید و آنها عنوان کرده اند که همه چیز خوب و در شرایط ایده آل بوده است.\r\n\r\nوی در ادامه تصریح کرد: فدراسیون شنا با تفکر سنتی و قدیمی گلخانه ای کار می کند که به نظر من این موضوع می تواند منجر به بی انگیزگی مربیان شنا شود. ما برای راهیابی به مسابقات المپیک نیاز به برنامه ریزی بلند مدت داریم اما باید ببینیم سیر تکاملی شناگران به چه صورت بوده است. مصاحبه ها می گویند که سیر تکاملی مثبت بوده و فدراسیون برای حضور شناگران در المپیک برنامه ریزی داشته اما چگونه است که ۵ شناگر تیم ملی علیرغم وعده های داده شده نه تنها ورودی المپیک را کسب نکرده‌اند، رکوردهای ملی را هم نتوانسته اند جابجا کنند و در ثبت رکوردهای شخصی هم مشکل داشتند. اگر ما قرار است شناگر را برای بهبود رکورد شخصی به مسابقات اعزام کنیم یعنی شان و جایگاه تیم ملی را پایین آورده ایم.\r\n\r\nرضاخانی ادامه داد: وقتی رکورد ملی شکسته می شود، این یعنی رو به جلو هستیم اما اگر کاهش رکورد شخصی ملاک باشد هر کسی جدا از در نظر گرفتن شایستگی می‌تواند در تیم ملی حضور داشته باشد. در ادوار گذشته، بهبود رکوردهای ملی ماحصل کار شناگران بود اگرچه ممکن است این حرکت لاک پشتی باشد اما شاخص خوبی به حساب می‌آمد اما ما این مورد را در مسابقات انتخابی المپیک ندیدیم.\r\n\r\nسرمربی پیشین شنای آب های آزاد در ادامه گفت: با تفکر گلخانه ای یکسری از شناها در مواد ۲۰۰ متر، ۴۰۰ متر، ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر از بین می روند. به نظر من این برنامه ریزی نباید به گونه ای باشد که این مواد حذف شوند. مسئولان شنا عنوان کرده اند حضور در رقابت های انتخابی المپیک فرصتی برای یادگیری است در حالی که من اعتقاد دارم رقابت انتخابی جای یاد گیری نیست یادگیری خوب است اما نه با پول بیت المال و وقت مردم. تیم ملی جای آزمون و خطا نیست.\r\n\r\nرضاخانی با انتقاد از وعده هایی که مسئولان شنا پیش از حضور در رقابت های انتخابی داده بودند، افزود: سرمربی تیم ملی گفته بود ما از رقابت های مجارستان ۵ سهمیه کسب می کنیم، دبیر فدراسیون گفته بود یکی، دوتا سهمیه به دست می آوریم، مربی گفته بود شرایط بسیار خوب است و رئیس کمیته فنی فرموده بودند تنها ورود به المپیک هدف نیست بلکه ما توسعه پایدار می خواهیم اما هیچ کدام از این وعده ها عملی نشدند.\r\n\r\nوی نداشتن سخت افزار را بهانه دانست و ادامه داد: شما در خصوص مشکلات سخت افزاری باید در ۱۰ سال آینده به مشکل برخورید اما الان اردوها برگزار شده و به نظر من ناکامی شناگران مشکل فنی است، اگر فدراسیون کسری بودجه دارد پس چطور اردوی ۳۰ روزه در مجارستان برگزار کرد؟ من در این خصوص چند بار با مسئولان فدراسیون صحبت کردم اما به نقطه مشترک نرسیدیم. من این مشکل را متوجه رئیس فدراسیون نمی دانم بلکه این بر این باورم تفکرات شنای ما از جای دیگر سرچشمه می گیرد. آنها تفکرات گلخانه‌ای را به رئیس فدراسیون تحمیل کرده اند.\r\n\r\nرضاخانی گفت: ببینید می خواهم برایتان مثالی بزنم؛ در آمریکا تیم ملی متمرکز وجود ندارد و البته در بیشتر کشورهای صاحب سبک چنین است. هر مربی با شناگر خودش تمرین می کند و در نهایت در روز مسابقه انتخابی همه جمع می شوند تا بهترین ها برگزیده شوند. تفکر گلخانه ای، تفکر هزینه بری است چرا که تیم را دست یکسری آدم های خاص می سپارند و به سایر مربیان اجازه رشد نمی دهند، می گویند ما پشتوانه نداریم و من می گویم این به این دلیل است که مربیان سازنده علاقه ای به پشتوانه سازی ندارند.\r\n\r\nپیشکسوت شنا ادامه داد: وقتی قرار است یک مربی اقدام به پرورش یک شناگر کند و در نهایت این شناگر که محصول آن مربی است به دست شخص دیگری سپرده شود، نتیجه اش بی اعتمادی مربیان سازنده خواهد بود. به نظر من انگیزه مربیان سازنده کاهش پیدا کرده و آنها اعتقاد و التزامی به مبانی فنی نخواهند داشت.\r\n\r\nوی گفت: دبیر فدراسیون در مصاحبه رادیویی در پاسخ به این پرسش که مسئولیت پاسخگویی در قبال نتایج تیم ملی با کیست، فرمودند: «با شخص بنده.» حال در دنیای امروز که پاسخگویی به مسائل فنی تیم ملی با سرمربی ، مربی و کادر فنی تیم ملی است سه نکته حائز اهمیت است: اول اینکه آیا این به معنی صوری بودن جایگاه کادر فنی و کمیته فنی نیست؟ ثانیا آیا می توان پذیرفت که دبیر فدراسیون به جای انجام وظایف خود در امور فنی دخالت کند؟ و در نهایت اینکه با وجود این ، توجیه ایشان در مورد این ناکامی چیست و په پاسخی دارند؟\r\n\r\nرضاخانی در پایان گفت: اینکه یک شناگر ۵۰ رو را در ۲۰۰ متر استفاده کنیم با پیش فرض اینکه ترس وی از المپیک بریزد به نظر من مفهومی ندارد چون یک شناگر نباید از رقابتهای انتخابی ترس داشته باشد. مجموعه این ایرادات فنی است و به رئیس فدراسیون بازنمی گردد. تا آنجا که من می دانم نوع تمرینات اشتباه بود و عنوان شده بود که تمرینات خاص است اما نتیجه نشان داد که چنین نبوده است. در پایان امیدوارم ریاست فدراسیون نسبت به امور جاری در قسمت شنای کشور، با دیدی عمیق تر به مسائل شنا نگریسته و بهره گیری از نظرات کارشناسان خبره تر و آگاه تر را در دستور کار خود قرار دهد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *